Z czego wynika niedoczynność tarczycy?
Choroba znacznie częściej występuje u kobiet, a ryzyko zachorowania rośnie wraz z wiekiem. Jedną z najczęściej występujących przyczyn jest choroba Hashimoto. Ma ona podłoże autoimmunologiczne i w jej wyniku powstaje zapalenie w tarczycy, które na przestrzeni lat wyniszcza narząd, powodując zmniejszenie produkcji T3 oraz T4. Niedoczynność może być też wynikiem przeprowadzonej operacji usunięcia tarczycy. Jej stopień jest bezpośrednio związany z tym jaka część narządu została usunięta. Inną przyczyną może być napromieniowanie okolic szyi w wyniku leczenia nowotworu, a także niewystarczający poziom jodu w organizmie.
Niedoczynność tarczycy wynika również z powodu uszkodzenia przysadki mózgowej, podwzgórza lub sarkoidozy. Rzadziej przyczyną są określone grupy leków lub zapalenie tarczycy po porodzie.
Niedoczynność tarczycy - objawy
Objawy zaburzenia mogą mieć różne nasilenie. W utajnionej formie niedoczynności, określanej również mianem subklinicznej, najczęściej pojawia się obniżenie nastroju, uczucie ciągłego zmęczenia, a czasem depresja. Z uwagi na niejednoznaczność objawów i rzadkie powiązywanie ich z tarczycą, bardzo często dochodzi do rozwinięcia się zaburzenia do pełnej formy - klinicznej. W tym przypadku osoby najczęściej zauważają u siebie przyrost masy ciała, zaparcia, duszności i bóle stawów. Kobiety mogą mieć problem z zajściem w ciążę, jednocześnie odczuwając spadek libido, zaś mężczyzn może dotyczyć impotencja. Chorzy skarżą się także na permanentne uczucie zimna, częste bóle głowy i problemy z koncentracją. Pojawia się przesuszenie skóry, osłabienie włosów i opuchnięcie twarzy. U kobiet dodatkowo może dojść do zaburzeń miesiączkowania. Badania nierzadko wykazują podwyższony poziom cholesterolu oraz niedokrwistość. W skrajnych i bardzo ciężkich przypadkach, chory może zacząć cierpieć na bezpłodność, choroby serca, a czasem nawet zapaść w śpiączkę.
Profilaktyka - jak dbać o tarczycę?
Człowiek posiada bardzo niewielki wpływ na zapobieganie niedoczynności tarczycy. Profilaktyka jest ukierunkowana na zminimalizowanie ryzyka pojawienia się zaburzeń, jednak podejmowane działania nie dają pełnej gwarancji. Jedną z najpopularniejszych metod jest dbanie o odpowiedni poziom jodu w organizmie. W tym celu korzysta się zarówno z suplementów i leków na niedoczynność lub nadczynność tarczycy, które mogą mieć postać przykładowo ekstraktu z alg morskich, takich jak listownica palczasta, kelp czy morszczyn pęcherzykowaty.
Niedobór jodu można uzupełniać również odpowiednią dietą. Pierwiastek występuje przede wszystkim w rybach, owocach morza, orzechach i brokułach. Zaleca się także używanie soli jodowanej oraz picie wody mineralnej z podwyższonym poziomem jodu. Dieta nie powinna zawierać produktów, które obniżają poziom pierwiastka. Mowa m.in. o soji, kapuście, kalafiorze, brukselce oraz rzepie. Nie powinno się także spożywać orzeszków ziemnych ani gorczycy.
Aby zminimalizować ryzyko zachorowania, należy unikać zarówno czynnego, jak i biernego palenia papierosów. Szkodliwe substancje hamują wchłanianie się jodu, wpływając na powstanie niedoboru. Warto także zadbać o dostarczenie odpowiedniej porcji ruchu. Aktywność fizyczna wpływa na usprawnienie krążenia krwi, co ułatwia odpowiednie odżywienie tarczycy. Aby nie dopuścić do rozwinięcia się zaburzenia, należy okresowo badać poziom TSH. O skierowanie na badanie można poprosić lekarza rodzinnego lub zdecydować się na prywatną wizytę w laboratorium.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google